Ruimtetoerisme tijdperk leidt tot verhitte discussies over duurzame ruimtevaart en effecten op het klimaat

Het tijdperk van ruimtetoerisme lijkt met de recente vluchten van Virgin Galactic en Blue Origin inmiddels definitief aangebroken te zijn. Velen, ook ikzelf, kijken vol verwachting toe hoe deze ruimteschepen zich, hetzij stoer en soepel, soms wat sputterend of wankel, maar altijd ronduit indrukwekkend het luchtruim kiezen om in rap tempo hoger sferen tegemoet te gaan. Zoals deze week bijvoorbeeld nog gebeurde met de New Shepard met ‘Captain Kirk’ aan boord. Het onbekende betreden en ontdekken is mijns inziens mooi, het pionieren, exploreren en ontdekken zit verankerd in ons DNA. Inmiddels ligt het ruimtetoerisme nogal onder vuur, figuurlijk dan. Milieugroeperingen en individuele burgers begaan met milieu en klimaat doen hun zegje over deze nieuwe vorm van toerisme, die nu nog alleen toegankelijk is voor de ultrarijken, maar mogelijk in de niet al te verre toekomst meer en meer voor de gewone man bereikbaar wordt. Dat is zeker ook de bedoeling, deze bedrijven willen, nee, moeten zeer veel geld verdienen. Ook bekende personen laten zich inmiddels uit over ruimtetoerisme. Op dit moment is het Prins William van Engeland die de media op zich gericht ziet voor wat betreft kritiek op de vluchten van Jeff Bezos met zijn raket New Shepard en de impact op het milieu. De prins stelde dat er voorrang gegeven moet worden aan problemen hier op aarde.  En ook Virgin Galactic lag eerder dit jaar met zijn energie-slurpende SpaceShipTwo onder vuur in publieke milieu/klimaat-discussies, er volgde recent een stroom aan kritiek. Met de bemoeienis van invloedrijke personen wordt de discussie over ruimtetoerisme (en ruimtevaart in zijn algemeen) nog eens flink aangezwengeld. Want hoe verhoudt ruimtetoerisme zich met de huidige problematiek inzake milieuvervuiling, klimaatverandering, en koolstofvoetadrukken?  Een kort overzicht.

Credits: Blue Origin

Dit jaar was de concurrentie tussen Jeff Bezos en Richard Branson en hun ruimtevaartbedrijven en eerste toeristenvluchten dominant. SpaceX stapte dit jaar in met de Crew Dragon ‘Inspiration4’- missie, maar richt zich ook op o.a. het brengen van astronauten naar het ISS en commerciële maanreizen. Deze zullen de komende jaren plaatsvinden. Musk heeft dus grote plannen voor toerisme, zie o.a. hier. Echter, eerstgenoemde twee miljardairs stonden volop in de picture met hun korte, commerciële ruimtevluchten, en hebben ieder reeds ook persoonlijk een toeristische vlucht meegemaakt. Branson had de primeur, en liet vier toeristen (inclusief hemzelf) en twee piloten aan boord van SpaceShipTwo op 11 juli j.l. genieten. Jeff Bezos volgde rap, op 20 juli j.l. en ging mee met deze NS 16-missie. BO voerde inmiddels twee ruimtevluchten uit met ieder vier toeristen aan boord. Zoals we gezien hebben deze week, met de NS-18, was de media-aandacht groot voor de vluchten. De vluchten waren een succes en deze bedrijven hopen, met in hun kielzog nog enkele andere spelers, zie o.a. World View, de ruimte te kunnen ‘democratiseren’, zoals dat zo fraai heet. Los van het feit dat zo een dure vlucht vooralsnog voor slechts een handjevol mensen bereikbaar is – die desalniettemin ook jaren zullen moeten wachten voor een plekje – neemt met name de discussie over de ecologische impact t.g.v. deze activiteiten recent een astronomische vlucht. De bevolking wereldwijd wordt rijp gemaakt aan het idee gewend te raken, middels talloze klimaatregelingen, minder vlees te eten, meer spullen te recyclen, minder stroom te gebruiken, en als klap op de vuurpijl, iets waar velen enorm plezier aan beleven, hun (vakantie)-reizen te beperken, met name auto- en vliegreizen. En dat is dan nog slechts een deel van de veranderingen waarmee vrijwel iedereen wereldwijd te maken zal krijgen bij de energietransitie en alle milieu/klimaatregelingen die zullen volgen.

Credit: SpaceX

Ruimtetoerisme presenteert zich als een activiteit die momenteel nog nauwelijks toegankelijk is voor ‘de gewone man’ en bovendien zeer vervuilend. Het bereiken van de ruimte kost enorme veel energie, stoot veel kooldioxide uit en dit betekent een grote ecologische voetafdruk. Er worden veel soorten brandstof gebruikt en sommige zijn giftig en komen vrij tijdens de vluchten of het productieproces ervan. Het goede nieuws is dat de meeste nieuwe lanceringssystemen vloeibare brandstof gebruiken, wat in die zin minder problematisch is dan vaste stof-brandstoffen. De raketten zelf hebben vaak verschillende bestemmingsbanen rond onze planeet. VA en BO zijn suborbitale vluchten, d.w.z. ze gaan niet in een baan om de aarde, maar ze bereiken resp. een hoogte van 80 en 100 km, ervaren een korte tijd geen zwaartekracht en keren dan terug naar aarde. Zo’n type vlucht kost veel minder energie dan in een baan om de aarde gaan. Om deze reden zijn de kosten lager en is de ecologische voetafdruk kleiner. Momenteel worden er elk jaar ongeveer 100 raketten gelanceerd. Hun gecombineerde ecologische voetafdruk blijft minder dan de 100.000 vliegtuigen die dagelijks wereldwijd vliegen. Maar het ruimtetoerisme maakt een zeer sterke groei door. De impact op het milieu zou dus zeker relevant kunnen worden.

Credit: Virgin Galactic

Virgin Galactic is het eerste beursgenoteerde ruimtetoerismebedrijf. De Virgin VSS Unity vliegt op een combinatie van zeer vervuilende brandstoffen. Het SpaceShipTwo gebruikt een soort synthetisch rubber als brandstof en verbrandt dit in lachgas, een krachtig broeikasgas. De brandstof pompt koolstof in de bovenste stratosfeer, op een hoogte van 30-50 km. Daar kunnen deze deeltjes effecten veroorzaken, zoals het weerkaatsen van zonlicht en het veroorzaken van een nucleair wintereffect, tot het versnellen van chemische reacties die de ozonlaag aantasten, een laag die mensen beschermt tegen schadelijke straling. VG wil 400 vluchten per jaar wil uitvoeren. Naar schatting stoot elke vlucht van VG en BO resp. 60 en 90 ton CO2 uit. D.w.z. zo’n 8 en 15 ton per passagier. T.v. wereldwijd stoot ieder persoon jaarlijks ongeveer 4,8 ton CO2 uit, met de kanttekening dat het verschil tussen rijke en arme landen groot is. (VS 15 ton p.p., Spanje 5,4 ton p.p.). De koolstofvoetafdruk van deze suborbitale vluchten is dan ook niet extreem hoog i.v.m. die van andere activiteiten. Echter daar het slechts voor een minderheid toegankelijk is, stoot elke passagier in slechts een paar minuten tijd dezelfde hoeveelheid CO2 uit als gem. 2 of 3 mensen gedurende een jaar. (Nog t.v. één SpaceX-lancering stoot liefst 336 ton CO2 uit, genoeg om 70 keer met uw auto rond de wereld te rijden.) Vergeleken met Virgin’s SpaceShipTwo zijn Blue Origin’s raketten veel schoner, zie o.a. dit artikel en het artikel van Dr. Martin Ross, geofysicus en gespecialiseerd in commerciële ruimtevaartprojecten. Dat komt omdat de New Shepard vloeibare waterstof en vloeibare zuurstof verbrandt, de raket stoot geen koolstof uit, hoewel de productie hiervan dit weer wel doet. Ross stelt o.a.: “Volgens de margeberekeningen veroorzaakt verticale lancering met een herbruikbare NS-raket 100 keer minder ozonverlies.” Maar dit betekent niet dat de reis ‘schoon’ is. Ross: “Er is elektriciteit nodig om vloeibare zuurstof en vloeibare waterstof te maken. Je zou kunnen berekenen hoeveel elektriciteit werd gebruikt om het drijfgas te maken, en voegt eraan toe “Het hangt ervan af hoe ver terug in de toeleveringsketen je kijkt.”

Toch komen momenteel raketlanceringen als geheel niet vaak genoeg voor om significante vervuiling te veroorzaken. “De uitstoot van kooldioxide is totaal verwaarloosbaar in vergelijking met andere menselijke activiteiten of zelfs commerciële luchtvaart”, aldus NASA’s hoofd klimaatadviseur Gavin Schmidt. Maar sommige wetenschappers zijn bezorgd over het potentieel voor schade op de langere termijn, aangezien de industrie klaar is voor grote groei, met name de gevolgen voor de ozonlaag in de nog steeds slecht begrepen bovenste atmosfeer. Virgin Galactic, recent onder vuur door in de media, werd verweten dat Branson, als oprichter van VG, voor een paar minuten ‘fun’ in zo’n fossiele brandstofverslindend ruimteschip stapt, hoewel Branson pareerde dat zijn CO2-uitstoot ongeveer gelijk is aan een businessclass-ticket van Londen naar New York. Het bedrijf neemt nu stappen voor compensatie van koolstofemissie van de testvluchten en zal trachten de koolstofvoetafdruk van zijn toeleveringsketen te verkleinen. Maar terwijl trans-Atlantische vluchten honderden mensen vervoeren, komt de uitstoot van Virgin uit op ongeveer 4,5 ton per passagier in een vlucht van zes passagiers, volgens een analyse gepubliceerd door de Franse astrofysicus Roland Lehoucq e.a. in The Global Times/The Conversation. Dat is ongeveer gelijk aan autorijden in een middenklasse auto rond de aarde, en meer dan twee keer het individuele jaarlijkse koolstofbudget dat wordt aanbevolen om de doelstellingen van het klimaatakkoord van Parijs te halen.

Is er sprake van ‘space shaming’? De impact van suborbitale lanceringen zoals die van Virgin en Blue Origin verbleken in vergelijking met de impact van raketten die een baan om de aarde bereiken. Wanneer SpaceX met de Crew Dragon vier burgers de ruimte in stuurt, gebruikt het de Falcon 9, waarvan berekeningen aantonen dat het het equivalent van 395 trans-Atlantische vluchten aan CO2-uitstoot oplevert. Deze vlucht ‘Inspiration4’ vond recent plaats in september, zie hier. De wereld is zich nu veel meer bewust van klimaat- en milieueffecten dan toen deze bedrijven begin deze eeuw werden opgericht. De bedrijven zullen beter gaan kijken naar hoe vervuiling tot een minimum te beperken door middel van schonere technologieën om het probleem het hoofd te bieden. De koolstofvoetafdruk van deze suborbitale vluchten is voorlopig dan ook niet extreem hoog in vergelijking met die van andere activiteiten. Omdat het slechts voor een minderheid toegankelijk is, stoot elke passagier in slechts een paar minuten tijd dezelfde hoeveelheid koolstofdioxide uit als gemiddeld 2 of 3 mensen gedurende een heel jaar. Meer lezen over deze materie, zie het boek Sustainable Space Tourism van Annette Toivonen. Bronnen: Eco-business, Tourism-review, Phys.org

Inspiration4 astronauten weer terug op aarde

De vier astronauten in de Resilience capsule. Credit: SpaceX.

De Dragon capsule genaamd Resilience is vannacht om 01.06 uur Nederlandse tijd met een splashdown in de Atlantische Oceaan vlakbij Florida teruggekeerd, 50 minuten na de start van dezogeheten ‘deorbit burn’. Aan boord waren de vier inzittenden van de eerste toeristische vlucht van SpaceX, die vier dagen eerder vanaf NASA’s Kennedy Space Center in Florida met een Falcon 9 raket waren gelanceerd. Zowel bij de lancering als bij de landing hoefden de vier ‘astronauten’ niets te doen, want alles werd door de automatische piloot en de vluchtleiding op aarde geregeld. Afgelopen dagen had de Resilience capsule een baan om de aarde van 590 km hoog, dat is zo’n 170 km hoger dan het internationaal ruimtetelescoop ISS, en een inclinatie ten opzichte van de evenaar van 51,6°. De vier astronauten zijn Jared Isaacman, Chris Sembroski, Haley Arceneau en Sian Proctor. Isaacman – degene die de Inspiration4 missie financierde, kosten pakweg $ 200 miljoen – vergaarde een fortuin met zijn bedrijf ‘Shift4 payments’. Hieronder beelden van de landing afgelopen nacht.

De vlucht van de Inspiration4 ging veel verder dan parabolische vluchten die Richard Branson (Virgin Galactic) en daarna Jeff Bezos (Blue Origin) eerder dit jaar maakten. Hun ruimtereizen duurden maar enkele minuten en kwamen niet veel hoger dan net buiten de atmosfeer. Deze vlucht van Elon Musks SpaceX was aanzienlijk langer en hoger dan die korte, commerciële tripjes. Bron: NASA SpaceFlight.

SpaceX lanceert vannacht vier burgers naar de ruimte met de Crew Dragon [livestream en update]

[‘Inspiration4’ is vannacht om 02:02 NL’se tijd succesvol gelanceerd. Godspeed!] De eerste volledig door burgers bemande orbitale ruimtemissie ‘Inspiration4’ zal vannacht 16 september om 02:22 NL’se tijd  gelanceerd worden. De Crew Dragon van SpaceX vertrekt met vier burgers aan boord voor een driedaagse missie om de aarde. De Dragon wordt gelanceerd op een Falcon 9 draagraket vanaf launchpad 39A op NASA’s Kennedy Space Center. Voorafgaand aan de lancering was er nog een laatste hobbel in de vorm van een ‘static fire test’ die op 13 september werd uitgevoerd. Deze was succesvol en de geplande lancering, die in mei j.l. aangekondigd werd, kan doorgang vinden. De vier astronauten zijn Jared Isaacman, Chris Sembroski, Haley Arceneau en Sian Proctor. Jared Isaacman vergaarde een fortuin met zijn bedrijf ‘Shift4 payments’. Hij kocht vier zitplaatsen, waaronder een voor zichzelf en twee andere plaatsen verlootte hij  onder mensen die geld gedoneerd hebben aan het St. Jude ziekenhuis in Memphis. Dit zijn Hayley Arceneaux, een medisch assistent in het St. Jude’s ziekenhuis, zij verzet veel werk voor het kankeronderzoek en Chris Sembroski. Sembroski is een veteraan van de Amerikaanse luchtmacht en assisteert bij ruimtevaartkampen voor jongeren. De vierde gelukkige is Sian Procot. Zij is een geowetenschapper en ‘Afrofuturism’ ruimteartiest, haar kunstwerk leverde de zitplaats voor de missie op.

De Crew Dragon op lanceerplatform 39A op NASA’s Kennedy Space Center in Florida. Credit: Loganblade/Wikipedia.

De Crew Dragon is dus niet op weg naar het International Space Station (ISS), maar zal in plaats daarvan drie dagen vrij rond de aarde vliegen voordat het voor de kust van Florida weer naar de aarde zal terugkeren. De Dragon zal op een hoogte van rond de 590 km rond de aarde reizen en zo ook hoger dan het ISS komen. Naast dat het viertal in gewichtloosheid ongetwijfeld van het spectaculaire uitzicht op de aarde, ook wel ‘overview effect‘ genoemd, zal gaan genieten zullen ze ook nog de handen uit de mouwen moeten steken. Er worden meerdere experimenten uitgevoerd tijdens deze vlucht. Hiervoor heeft het viertal een maandenlange intensieve training gevolgd. De ‘Inspiration4’ missie markeert de 23e missie van het jaar voor SpaceX, de vierde bemande missie in totaal voor het bedrijf en de eerste bemande missie die volledig bestaat uit burgers. De eerste trap van de raket zal naar verwachting landen op het droneschip van SpaceX, ‘Just read the instructions’. In echte SpaceX-stijl hebben zowel de Dragon-capsule als de raket eerder gevlogen. Voor deze missie is de Dragon-bemanningscapsule dezelfde die de Crew-1-astronauten in november 2020 naar de ruimte bracht, op de missie genaamd Resilience. De boosterraket begint aan zijn derde missie, nadat deze eerder twee GPS-satellieten de ruimte in heeft gebracht voor de Amerikaanse Space Force. De countdown is ook live te volgen bij Netlfix. Bronnen: Space.com/NASA/SpaceX

Starlink satellietinternet op weg naar de 100.000 gebruikers

SpaceX’ Starlink is een enorm satellietnetwerk in opbouw voor het aanbieden van breedbandinternet. Eind 2022 hoopt SpaceX met Starlink globale service te brengen en zo rond de half miljoen gebruikers te hebben. In 2019 werd de eerste batch van 60 satellieten gelanceerd, inmiddels zijn er zo’n 1650 satellieten in een lage aardebaan gebracht en is er groen licht van de FAA voor in totaal 42.000 satellieten. De satellieten, per stuk wegen ze zo’n 270 kg, zullen allen naar een lage of zeer lage aardebaan (very-low of low earth orbit (V)LEO) gelanceerd worden, in de range van 325 tot 1200 km hoogte. Het netwerk richt zich primair op het platteland, in die delen waar (nog) geen hoogwaardig internet is en 5G-techniek onaantrekkelijk is vanwege de afstanden. Tot nu toe werkt SpaceX hard om in de loop van dit jaar globale service te bieden, en voert het momenteel een Starlink testprogramma uit voor de internetservice onder enkele tienduizenden gebruikers wereldwijd. Zo’n 100.000 starlink terminals werden recent verspreid over de VS, Nieuw-Zeeland, Australie, Canada en Europa. Musk twitterde: “Hoping to serve Earth soon!” en “100k terminals shipped!

Enkele van de Starlink satellietjes. Credit: SpaceX.

‘Better than Nothing Beta’ test, Starlinkkit
Starlink voerde in 2020 een bètatestprogramma uit. Het bedrijf startte met een private b
ètatest, Starlink was beschikbaar exclusief voor (een deel van) de werknemers van SpaceX, de bètaservice strekte zich uit over het noorden van de VS en Canada in augustus 2020. Eind vorig jaar volgde de  publieke bètaversie, de ‘Better Than Nothing Beta’ test , hierop konden gebruikers die bericht van Starlink ontvingen zich inschrijven. Starlink zou binnen korte tijd honderdduizenden aanvragen hebben ontvangen. De gebruikers die ingeschreven hebben voor de internetservice betalen per maand en moeten een Starlinkkit aanschaffen. Men betaalt voor de internetservice 99 USD per maand, plus nog eens 499 USD voor de Starlinkkit. Deze kit bevat een user terminal (bijnaam ‘ufo on a stick’) voor verbinding met de satellieten, een tripod en een Wi-Fi router. En er is de Starlink-app door SpaceX in de Google Play en Apple IOS appstores gezet. M.b.v. augmented reality stelt de app gebruikers in staat te zoeken naar delen van de hemel met vrij zicht, opdat men ervoor kan zorgen dat hun gebruikersterminals een directe gezichtslijn hebben met satellieten. De app leidt mensen ook door het installatieproces. Musk zei eerder op het Mobile World Congress (MWC) in Barcelona dit voorjaar, dat de prijs van het apparaat waarschijnlijk verlaagd wowrdt tot 200-350 USD. en dat men dit voorjaar ongeveer 500.000 aanvragen ontvangen heeft van geïnteresseerde klanten over de hele wereld. Het satellietinternet van Starlink heeft, zo toonde de Speedtest.com van Ookla, begin augustus, dat Starlink bijna de snelheid had bereikt van hard-wired breedbandinternetproviders in de VS. Echter niet iedereen was tevreden, enkele gebruikers reageerden op Musk twitterberichten en klaagden over de snelheid en de prijs.

Lancering Falcon 9 Starlink-1 missie vanaf het Cape Canaveral Airforce Station 11/11/2019 Credits; USAF Z Thacker / mil.af

Kortom, het satellietnetwerk is een ambitieuze onderneming, Starlink, gezeteld zowel in Redmond, Washington, als in het Californische Irvine, produceert zo een zes satellieten per dag en deze worden i.i.g. dit jaar zo om de twee weken gelanceerd in batches tot zestig satellieten per keer op een Falcon 9 raket. In de toekomst hoopt SpaceX ook satellieten, tot 400 per keer, vanaf het Starship te kunnen lanceren. Elon Musk wil met Starlink drie tot vier procent van de internetmarkt gaan bedienen. Het datellietnetwerk vergt enorme investeringen, Musk stelt dat het zo’n 10 miljard USD kost om te bouwen, en dat hij er mogelijk wel 30 miljard in zou willen investeren. Bronnen: InterestingEngineering, DailyMail, Starlink/SpaceXBusinessInsider

Even SpaceX’ Mechazilla in beeld gebracht

Credit: SpaceX.

We zijn al onder de indruk van de zachte landingen van de eerste trap van de Falcon 9 raket, welke het mogelijk maken om de raket meerdere keren te gebruiken. Maar het kan allemaal nog beter, sneller en efficiënter, zo liet SpaceX-baas Elon Musk in januari dit jaar weten. Want met de zogeheten Mechazilla zou de tijd om gelande raketten gereed te maken voor een volgende lancering sterk worden ingekort. Het idee er achter is dat toekomstige Super Heavy boosters en Starships door de lanceertoren worden ‘gevangen’, zodat die raketten niet meer hoeven te worden voorzien van een uitgebreid landingsgestel. Hieronder een video van hoe zo’n Mechazilla zou werken.

De animatie is gemaakt door Erc X en in antwoord op de animatie zei Musk op Twitter:

“We’re going to try to catch the Super Heavy Booster with the launch tower arm, using the grid fins to take the load… Saves mass & cost of legs & enables immediate repositioning of on to launch mount—ready to refly in under an hour.”

Yep, binnen één uur weer gereed voor een volgende vlucht! Indrukwekkend hoor. Bron: Phys.org.

De Falcon Heavy zal NASA’s Europa Clipper naar Jupiter’s ijzige maan Europa lanceren

NASA wil in 2024 de Europa Clipper lanceren naar Jupiter’s maan Europa. De Europa Clipper zou in eerste instantie met het SpaceLaunchSystem van NASA gelanceerd worden. Maar nu gaat deze peperdure Clipper-sonde, kosten omgerekend zo’n 3,8 miljard Euro, zo maakte NASA gisteren bekend, gelanceerd worden met de Falcon Heavy draagraket van SpaceX. Met de kosten van lancering is zo een 178 miljoen USD (omgerekend nu 150 miljoen Euro) gemoeid, mits alles volgens schema verloopt. De Europa Clipper zal in oktober 2024 gelanceerd worden vanaf het Kennedy Space Center in Florida, met de Falcon Heavy, momenteel de krachtigste nu beschikbare raket van de wereld, en de krachtigste commerciële raket ooit. De tocht zal enkele jaren duren, verwacht wordt dat het ruimteschip in april 2030 in een baan rond Jupiter zal komen.

Europa Clipper, Jupiter, artistieke impressie Credits; NASA/JPL-Caltech

De Clipper zal de maan Europa grondig bestuderen, het gaat 50 flyby’s maken in vier jaar tijd. De maan Europa herbergt een enorme oceaan van vloeibaar water onder zijn ijzige schil en wordt beschouwd als een van de beste plekken in ons zonnestelsel om te zoeken naar buitenaards leven, zie ook deze AB’s. De Europa Clipper zal o.a. de oceaan en de ijsschil ook nader onderzoeken op veilige landingsplaatsen voor een toekomstige Europa-landingsmissie. Deze lander-missie blijft voorlopig een concept; er is nog geen financiering voor en staat ook nog niet officieel op NASA’s missielijst. Over de keuze voor de draagraket voor de Europa Clippermissie, de Falcon Heavy of het SLS-systeem is veel te doen geweest. De ontwikkeling van het SLS heeft inmiddels zoveel vertraging en tegenslag gekend dat NASA nu definitief gekozen heeft voor de Falcon Heavy van SpaceX. Het SLS heeft nog niet gevlogen en de eerste missies van SLS zullen sowieso gewijd zijn aan het Artmis-maanprogramma van NASA. Het was lang onduidelijk wanneer een SLS beschikbaar zou komen voor Europa Clipper. Afgelopen januari kreeg het Europa Clipper-team maar duidelijkheid. NASA’s Planetary Missions Program Office deelde het Clipper-team mee te stoppen met het plannen van een mogelijke SLS-lancering, daar de Europa Clipper met een commerciële raket gelanceerd zou worden. En dat bleek de Falcon Heavy. De reis van de Clipper naar de maan Europa zal met een Falcon Heavy iets omslachtiger zijn dan met het SLS, welke wel aangeprezen wordt als de krachtigste raket ooit ontwikkeld. Het SLS zou de Clipper op een direct-to-Jupiter traject hebben gestuurd en in minder dan drie jaar na lancering reeds bij de gasgigant aankomen. De inzet van de Falcon Heavy vereist dat de Clipper in februari 2025 en december 2026 snelheidsverhogende flybys van Mars en de aarde uitvoert, zei hoofd wetenschap van de Europa Clipper-missie Bob Pappalardo van NASA’s Jet Propulsion Laboratory eerder dit jaar. Bronnen: Space.com / NASA / SpaceX / NasaSpaceFlight

30 maart moesten Starlink en OneWeb satellieten manoeuvreren om een mogelijke botsing te voorkomen

Zestig Starlink satellieten kort voordat ze ‘vrijgelaten worden’ in de ruimte. Credit: SpaceX.

Er bevinden zich momenteel 1565 Starlink satellieten van SpaceX in de ruimte, concurrent OneWeb heeft er 146 rond de aarde vliegen. Al lang wordt er gewezen op het grote risico van die grote hoeveelheden satellieten in de ruimte dat ze kunnen botsen tegen andere satellieten, met desastreuze gevolgen, zoals een lawine aan nieuwe fragmenten in de ruimte die onbestuurbaar zijn. Nu blijkt dat er inderdaad eind maart een kans was dat twee van die satellieten van SpaceX en OneWeb met elkaar zouden botsen. Op 30 maart, vijf dagen nadat OneWeb vanuit Rusland 36 satellieten had gelanceerd, sloeg het US Space Force’s 18th Space Control Squadron alarm dat een Starlink en Oneweb satelliet mogelijk met elkaar zouden botsen. Volgens de berekeningen zouden de twee satellieten elkaar tot op 58 meter afstand naderen, de kans op een echte botsing was 1,3%. OneWeb satellieten cirkelen weliswaar op een grotere hoogte om de aarde dan Starlink satellieten, maar die 36 satellieten waren onderweg naar hun hogere baan en moesten toen ter hoogte van de Starlinks passeren. SpaceX zegt dat z’n Starlink satellieten een automatisch systeem met kunstmatige intelligentie aan boord hebben om botsingen te voorkomen, maar vreemd genoeg werd daar 30 maart geen gebruik van gemaakt. Het was OneWeb die de koers van zijn satelliet aanpaste met een kleine uitwijkmanoeuvre om er zeker van te zijn dat er geen botsing zou komen. SpaceX heeft tot nu toe niets bekendgemaakt over het voorval. Bron: Phys.org.

SpaceX wil in 2022 een maanmissie doen gefinancierd met de cryptomunt Dogecoin

Credit: Labarbo/Pixabay.

Even een bericht uit de afdeling cryptomunten, niet geheel het werkterrein van de Astroblogs om maar gelijk te melden. Het Canadese bedrijf Geometric Energy Corporation (GEC) heeft namelijk bekendgemaakt dat SpaceX van Elon Musk van plan is om in 2022 tijdens de zogeheten Intuitive Machines IM-1 missie een satelliet naar de maan te sturen die geheel gefinancierd zal zijn uit de cryptomunt Dogecoin, een munt die bedacht is door Billy Markus en Jackson Palmer. In één van de eerste drie maanden van 2022 zal de satelliet, die DOGE-1 zal gaan heten, met een Falcon 9 raket worden gelanceerd. Het gaat om een kleine, 40 kg wegende cubesat, die als doel heeft om ‘lunar-spatial intelligence from sensors and cameras on-board‘ te gaan verzamelen. Dat laatste is natuurlijk niet zo bijzonder, maar wel de wijze waarop SpaceX dat wil financieren, met de Dogecoin, net als de Bitcoin één van de vele vormen van cryptovaluta. De aankondiging van GEC komt een dag nadat Elon Musk aanwezig was bij de Saturday Night Live, waar hij als gastheer optrad. Daar noemde hij ook al de Dogecoin, later gevolgd door een tweet erover:

Al langer is bekend dat Musk een groot liefhebber van de cryptovaluta is – de Dogecoin noemde hij ‘an unstoppable vehicle that’s going to take over the world.‘ Nou, we gaan het zien. Bron: Phys.org.

SpaceX’ SN15 voltooit succesvolle testvlucht mét geslaagde landing

Ah, sorry mensen, verbouwing enzo en livestream gemist… Maar SpaceX heeft gisteren 5 mei om 06:24 PM of 6 mei om 00:24 NL’se tijd een succesvolle suborbitale vlucht met de SN15 uitgevoerd. Sinds 8 april stond het vehikel al klaar op de lanceerplaats van Boca Chica, Cameron County, in het zuiden van Texas. De SN15 is een sterk verbeterd Starship-prototype, met ‘honderden ontwerpverbeteringen in structuren, avionica/software & engine,’ zo stelde Musk eind vorige maand via Twitter. En nadat de vorige vier SN-Starships allen een geslaagde vlucht maakten maar bij de landing of net erna explodeerden was het extra goed om te zien dat ook de landing lukte. De vlucht werd uitgevoerd onder enigszins mistige weersomstandigheden en duurde in totaal 6 minuten en acht seconden. En net als de vier andere prototypen Starships die naar een hoogte van 10 km vlogen de afgelopen maanden bezit het SN15-prototype drie Raptor-motoren. Deze motoren worden tijdens de vlucht achtereenvolgend uitgeschakeld voordat het voertuig het hoogste punt van de vlucht bereikt, zo rond de 10 km. Na heroriëntatie op het hoogste punt in de vlucht moet een gecontroleerde äerodynamische afdaling met bodyflapsgebeuren. De afdaling, wordt gedaan m.b.v. de onafhankelijke beweging van twee voorste en twee achterste bodyflaps, welke alle vier worden bediend door een boordcomputer om de houding van Starship tijdens de vlucht te regelen en een nauwkeurige landing op de beoogde locatie mogelijk te maken. De Raptors ontsteken opnieuw zodra het voertuig een landing-flip-manoeuvre uitvoert onmiddellijk voor de landing op het landingsplatform. Op 30 maart lanceerde Space de SN11 (deze explodeerde al voor de landing en brokstukken vlogen overal), op 3 maart de SN10, een maand ervoor op 3 februari j.l. de SN9 en op 9 december 2020 de SN8. SpaceX ontwikkelt Starship om mensen en vracht naar de maan, Mars en andere verre locaties te brengen. Het transportsysteem bestaat uit twee elementen, die beide zijn ontworpen om volledig herbruikbaar te zijn: een 50 meter hoog Starship en een eerste trap de ‘Super Heavy’. De combinatie zal voor deep-space missies worden aangedreven door next-generation Raptor-motoren – zes voor het Starship en 30 voor de Super Heavy booster. Bronnen: SpaceX, Universe Today, Space.com

Crew-1 missie afgerond met succesvolle nachtelijke splashdown in de Golf van Mexico

De eerste volledig operationele bemande SpaceX missie ‘Crew-1’ naar het ISS werd vanochtend met succes afgesloten toen de Crew Dragon-capsule met de vier astronauten landde in de Golf van Mexico. De capsule genaamd ‘Resilience’ dook voor de kust van Panama City, Florida, om 02:56 AM lokale tijd (08:56 NL’se tijd) in het water, duikers van een bergingsschip haalde de bemanning plus capsule op uit het water. De Resilience vervoerde NASA-astronauten Mike Hopkins, Victor Glover en Shannon Walker, evenals de Japanse JAXA-astronaut Soichi Noguchi. Het gebeuren had een historisch tintje, het was namelijk voor de eerste keer in 53 jaar dat er een nachtelijke recovery operatie voor een bemande capsule op touw werd gezet. De laatste nachtelijke recovery operatie was voor de Apollo 8, deze stortte in zee op 27 december 1968.

Crew-1 splashdown, credits;NASA TV

De capsule verliet het ISS zes uur eerder nadat de vlucht twee keer uitgesteld was wegens slecht weer op de centrale locatie voor de splashdown. De missie van Crew-1 duurde in totaal zes maanden en was de tweede bemande vlucht van een Dragon-capsule. Die derde vlucht, genaamd Crew-2, is onlangs gelanceerd. Steve Stitch, NASA’s Commerciel Crew-programmamanager stelde tijdens de live NASA-sessie m.b.t. de nachtelijke landing: “Het voertuig is gecertificeerd om overdag of ’s nachts te landen, het moet geen probleem opleveren. We hebben met de bergingsploegen geoefend om overdag of’ s nachts te landen. En verder heeft SpaceX in januari j.l. nog een cargo Dragon-capsule ’s nachts opgehaald. De cargo en crew-capsules zijn nagenoeg identiek.” Crew-1 overlapte gedurende ongeveer een week in een baan om de aarde met zijn opvolger, de Crew-2-missie met vier astronauten. Die bemanning bestaat uit NASA-astronauten Shane Kimbrough en Megan McArthur, JAXA-astronaut Akihiko Hoshide en astronaut Thomas Pesquet van ESA. Deze herfst zal de Crew-3 missie naar het ISS gaan. Bronnen: Space.com, NASA